Niemand weet, niemand weet…

Er was eens een jonge vrouw, Eva genaamd. Op een keer kwam haar Schepper in gesprek met de Duivel en Hij zei: “Ik heb een dochter, die van stro goud kan spinnen.” De Duivel sprak tot de Schepper: “Als je dochter echt zo knap is, breng haar dan morgen naar de woestijn, dan zal ik haar op de proef stellen.”

Eva werd tussen de wilde dieren de woestijn in geleid en daar bracht de Duivel haar naar een vlakte die vol lag met stro. Hij gaf haar een spinnewiel en een haspel en sprak: “Ga aan het werk en als je tussen vannacht en morgenochtend dit stro niet tot goud gesponnen hebt, dan moet je sterven.” Daarna liet hij haar alleen achter. Daar zat Eva, ten einde raad in tranen, niet wetend hoe ze van stro goud moest spinnen.

Opeens stond Jezus voor haar en sprak: “Eva, waarom huil je zo?”
“Ach,” antwoordde Eva, “ik moet van stro goud spinnen en dat kan ik niet.”
Jezus zei: “Als je voortaan mij om je dagelijks brood vraagt, spin ik het voor je.”
“Akkoord” zei Eva.

Jezus ging aan het spinnewiel zitten tot al het stro opgesponnen en alle spoelen vol waren van goud. De Duivel kwam terug bij zonsopgang en toen hij het goud zag, was hij erg verbaasd, maar in zijn hart wilde hij nog meer goud. Hij bracht Eva naar een hoge bergtop, waarvan ze een vlakte vol met stro zagen. Hij beval haar in het stro te springen en het vervolgens in één nacht tot goud te spinnen als haar leven haar lief was. Eva wist zich geen raad en de paniek sloeg haar weer om het hart.

Toen verscheen Jezus weer: “Als je Mij als je Beschermheer erkent zal Ik het stro voor je tot goud spinnen”
“Amen, uw wil geschiede” antwoordde Eva.

Jezus daalde af en liet het spinnewiel weer snorren en toen de ochtend aanbrak, had hij al het stro tot glanzend goud gesponnen. De Duivel was uitermate verheugd toen hij het zag, maar hij had nog steeds niet genoeg goud en hij liet Eva naar de hoogste bergtop van de wereld brengen. Vanaf dat punt was al het stro in de wereld te zien en de Duivel sprak: “Van alles wat je ziet moet je deze nacht nog goud spinnen – gelukt je dat, dan zul je mijn vrouw worden.” Al is zij ook maar een mens, meer rijkdom vind ik in de hele wereld niet, dacht hij.

Toen Eva alleen was, kwam Jezus voor de derde maal en sprak: “Als je mij de volledige controle over je leven geeft en je je helemaal aan mij toewijdt dan zal ik het voor je spinnen.”
“Amen, Heer” antwoordde Eva.
“Volg me dan en gehoorzaam al mijn geboden.”

Eva zag geen andere uitweg en ze beloofde Jezus dan ook wat hij vroeg en in ruil daarvoor spon Jezus nog eenmaal al het stro tot goud. En toen ’s morgens de Duivel kwam en alles vond zoals hij gewenst had, nam hij Eva tot zijn vrouw en werd ze koningin.

Na een jaar bracht zij een mooi kind ter wereld. Ze noemde hem Kain en zorgde goed voor hem. Ze dacht niet meer aan Jezus. Tot hij op een dag plotseling haar kamer binnen kwam en sprak: “Wees me gehoorzaam in al je wegen. Geef me je zoon”. Eva schrok hevig en bood Jezus alle schatten van het koninkrijk aan, als hij haar het kind maar wilde laten behouden. Maar Jezus sprak: “Nee, iets wat leeft is mij liever dan alle schatten van de wereld.” Toen begon Eva zó hartstochtelijk te jammeren dat Jezus medelijden met haar kreeg. “Drie dagen zal ik je de tijd geven,” sprak hij, “als je er in die tijd achter komt wat ik heb gedaan en dat hardop uitspreekt, blijft je eigen leven gespaard en mag je je kind houden.”

De hele nacht dacht Eva na over alle verhalen die zij ooit gehoord had over Jezus en onderzocht ze aandachtig de Bijbel. Toen Jezus de volgende dag kwam begon zij over gehoorzaamheid aan de tien geboden en de grote verhalen van het Oude Testament. Maar bij elk verhaal zei Jezus: “Nee, daar ging het hem niet om”. De tweede dag luisterde Eva alle preken van de grote evangelisten en predikers en sprak ze vol enthousiasme over haar nieuwe openbaringen: “Gebedsgenezing, voorspoed door tienden en algehele rust en vrede door meditatie op het Woord” Maar hij antwoordde steeds: “Nee, dat is het niet.” De derde dag was Eva de wanhoop nabij tot ze ergens in een klein klooster de volgende woorden op de muur geschilderd zag:

“Niemand weet, niemand weet, dat ik eigenlijk uit genade voor de zonden leed.”

De derde dag zag ze Jezus opnieuw en raadde uiteindelijk het goede antwoord: “U leed uit genade voor de zonden”. Kort nadat ze dat uitsprak, steeg Jezus op naar de hemel en bleef Eva alleen met Kain achter. Eva dacht nog lang na over wat er gebeurd was.

Op Kain, haar zoon, had het hele verhaal minder indruk gemaakt. Hij vermoordde later zijn jongere broer en verhuisde naar een ander land. Na vele jaren stierf Eva en kort daarna ook Kain.

Het bovenstaande verhaal is gebaseerd op het sprookje Repelsteeltje en de volgende verhalen uit de Bijbel: de Verzoeking in de Woestijn, Job, Abraham en Izaak en de Schepping.

Mijn vragen aan jou:

  • Is de oplossing van Jezus soms niet slechts een antwoord op onze ego (die verlangt naar erkenning, macht, rust, etc)? Waar komen die egoïstische verlangens eigenlijk vandaan? Is dat niet wat het christendom ‘de duivel’ noemt?
  • Met de Schepper en de God van Job uit de Bijbel, wie verleidt dan wie?
  • Is het Christendom vaak niet veel meer dan “mondeling” een bepaalde gedachte of dogma bevestigen? Waarbij het antwoord daarop vooral bepaalt welke club/kerk jou als ‘belijder’ accepteert?
  • En met al het geloof en vinden van de juiste antwoorden en interpretaties, hoeveel verschil heeft dat in de geschiedenis gemaakt voor het vermoorden van elkaar?
Advertenties

6 gedachten over “Niemand weet, niemand weet…

  1. Antwoorden naar mijn visie:
    – De boodschap van Jezus die hier beschreven wordt, is gebaseerd op de visie van de bijbel. De bijbel is in mijn ogen het woord van de duivel (als deze zou bestaan), want het is gebaseerd op het ego. Jezus heeft NIET geleden voor onze zonden. Jezus was (en is) het lijden overstegen. Dat was zijn echte boodschap. De kerk bezorgt ons liever een schuldgevoel. Jezus leert ons dat we allemaal gelijk zijn, zelfs evenwaardig met Jezus zelf. Gelijkheid is niet echt een streven van het ego, het ego wil ongelijkheid (kijk naar onze maatschappij). Daarom raad ik mensen aan om op zoek te gaan naar de echte boodschap van Jezus. Maar aangezien de meeste mensen het ego aanbidden, zullen ze zijn boodschap niet met open armen ontvangen.
    – Dat verhaal ken ik niet meer.
    – Het “christendom” zoals we dat kennen, is in mijn ogen het gevangen zetten van de menselijke geest. Maakt niet uit welke club jou accepteert.
    – Dat moorden komt voort uit het ego. Zolang we het ego aanbidden (geloof, carrière, kapitalisme, imago, ..) , maakt het niet uit wat we doen, we zullen moorden. Maar wie is bereid om zijn ego de rug toe te keren? Bijna iedereen zal “ik” roepen… Tot er wat te verdelen valt.

    Vriendelijke groet

    Liked by 1 persoon

      1. Hi Divine Decay. Met genoegen. 🙂
        Laten we zeggen dat de overgrote meerderheid het ego inderdaad aanbidt, er zijn altijd uitzonderingen.
        Maar stel dat het ego de oorzaak is van angst, moorden, hebzucht. Stel dat enkel het ego problemen heeft met de “leegte”. Stel dat er een mogelijkheid is om het ego in te perken en te overstijgen. Stel dat we tot veel meer in staat zijn dan we denken, maar daarvoor het ego moeten achter laten. Stel dat Jezus daarnaar verwees.
        Als alles in onze wereld het ego aanbidt, aanbeveelt en normaal vindt, hoe gaan we ooit onze “problemen” overwinnen?
        Het enige waarvoor we moeten oppassen, is dat we goed beseffen wat het ego is.

        Vriendelijke groet

        Like

  2. Ik moet eerlijk zeggen dat ik in het sprookje heel lastig datgeen kan herkennen voor wat ik denk wat het Christelijk geloof is (ik neem aan dat het als parabel bedoeld is), dus dat zal ook wel mijn antwoorden kleuren. 😉
    – Ik denk dat egoistische verlangens bijna altijd een pervertering zijn van een verlangen wat in principe goed is. Of nog weer anders; het verlangen is eigenlijk bijna altijd goed, maar het goed verstaan van wat dat verlangen is en waar het heen moet, daar gaat het m.i. dan wel mis.
    – Weet ik niet, wat ik uit het verhaal haal, maar dat is puur mijn eigen inlegging, want je kunt er van alles inleggen, is dat ik me soms moet neerleggen bij hoe het is, dat God ook geen vierkante cirkels kan scheppen. Dat vind ik, afkomstig uit een gezin waar het maakbaarheidsideaal gold, natuurlijk best lastig. Ik zou het dan ook niet ‘verleiden’ willen noemen, maar ik denk wel dat de rode draad in het verhaal is dat ze elkaar proberen te ‘ontmoeten’, dat er sprake is van wederzijdse ‘fijnafstemming’.
    – Laat ik het zo zeggen, dat zoú het niet moeten zijn. Als er m.i. wel één ‘oerketterij’ aan te wijzen is in de westerse Kerk en alles wat er vanaf is gesplitst, dan is het wel het nominalisme: https://www.catholicculture.org/culture/library/view.cfm?recnum=6802 En dat lastig om dat kort en bondig uit te leggen, toch is het heel invloedrijk. Maar het komt ongeveer neer op de vraag of het goede goed is omdát God het wil, óf dat het goede in zichzelf (weliswaar door God gedefinieerd) substantie heeft. Als dat laatste het geval is, dan betekent dat ook dat waarheid (en goedheid en schoonheid) iets universeels is. Dus als een Hindoe, die zich toch buiten de (zichtbare grenzen van de) Kerk bevindt, iets goeds doet, ongeacht of hij ‘Jezus als verlosser heeft geaccepteerd’ o.i.d. dan is het ook goed. Het tegenovergestelde zou zijn dat mensen die Jezus niet als verlosser erkennen, ongeacht wat ze zeggen en/of doen, naar de hel gaan. In de Islam vindt je ook iets soortgelijks. Maar goed, dit is dus een enorm meta-onderwerp (maar daarom niet minder belangrijk). 😛
    – Er zit een vooronderstelling in die vraag besloten die ik niet zondermeer deel. Ja, ik denk dat het katholiek geloof een (positief) verschil heeft gemaakt (je bent een ‘believer’ of je bent het niet 😛 ), maar tevens zijn (al dan niet via-via) er ook de meest kwaadaardige ketterijen uit ontstaan in de wereldgeschiedenis. Natuurlijk, idealiter gaat het erom dat je niet alleen het goede erkent, maar vooral het goede dóet. Neemt m.i. niet weg dat, stél, for the sake of argument, er een goede God bestaat die op ons betrokken is en ook ingegrepen heeft in de geschiedenis, je soms niet aan abstracties ontkomt. Als ik één snoeppapiertje weggooi, dan is dat niet netjes, maar toch ook geen heel groot drama. Maar als een miljard mensen een snoeppapiertje weggooien, dán is dat een enorme berg vuilnis. En dit verklaart dan ook waarom er zoveel ‘gedoogd’ wordt in de katholieke Kerk; als ik, al zou het maar in naam, de regel erken dat je niet zomaar snoeppapiertjes moet weggooien, terwijl ik dat toch regelmatig doe, dan schiet ik tekort, maar ik veroorzaak minder schade dan iemand die met een protestbord gaat rondlopen om het verbod om snoeppapiertjes weg te gooien, af te willen schaffen, want er zijn nou eenmaal zoveel hypocrieten die zich er toch niet aan houden.

    Like

  3. Ja, de parabel is mogelijk wat “out of the box” uitgepakt. Ja je kunt er van alles in leggen, dat is bewust 🙂
    Ik vind het persoonlijk wel een erg roze kijk op de werkelijkheid om te zeggen dat het in beginsel allemaal goed is. Pervertering als in mimesis bedoel je (Rene Girard)?
    Je voorbeeld van de snoep papiertjes begrijp ik wel. Het punt is misschien dat religie het vaak wat “zwaarder” maakt als in “in or out”, believer of niet.
    Mvg
    Divine Decay

    Like

  4. Mwah, roze kijk; ook als je dat als basisgegeven zou nemen, dan nóg zou je daar als zwartkijker prima mee uit de voeten kunnen. 😛 Om een voorbeeld te geven wat daar niet direct over gaat, maar wat daar wel wat op lijkt: mgr. Lefebvre, die in de katholieke Kerk a.h.w. ter rechterzijde ‘overboord’is gegaan, die meenden dat alle andere gedachtegoeden dan het katholicisme, te vergelijken waren met flessen zéér goede wijn, waar dan echter steeds één druppeltje arsenicum aan zou zijn toegevoegd, wat het dan tot puur vergif zou maken. Dus tja, mensen vinden wel weer een weg he? 😛 En ja, mimesis speelt mee, maar ook driften die niet direct betrekking hebben op andere mensen, zoals de neiging om teveel te willen eten of drinken.

    En het in/outverhaal, ik denk dat het deels ook een kwestie van persoonlijkheid en van inzet is, dus of men moeite kan en wil doen om zich in te leven in een ander mens, maar of je gedachtegoed/religie daar mee overweg kan, speelt ook een niet onaanzienlijke rol. Wat betreft dat laatste is het m.i. een kwestie van balans. Als het te exclusivistisch is, nu, dat is wel duidelijk, maar als het té inclusivistisch is, dan zie ik toch wel vaak dat uitsluitingsmechanismes op een andere manier, meer ‘onderhuids’, een uitweg vinden. Bijvoorbeeld via de politiek, veel vrijzinnige mensen die ik ken, die stemmen bijvoorbeeld op een linkse partij. Of wat ik zélf een vervelende manier vind; door te psychologiseren. Bijvoorbeeld dat atheïsten een verstoorde vaderband hebben, of dat er bij katholieken iets mis zit in de moederband. Dat heb ik ook wel eens mogen aanhoren en dat is natuurlijk ontzettend naar als er, zoals in mijn geval, ook daadwerkelijk iets mis zat in de moederband. Dan ben je wel meteen in een hoek gezet. 😉 Of dat men meent dat je nog niet ‘verlicht’ genoeg bent, daar kun je ook alle kanten mee op.

    Ik hou me er maar aan vast dat ik probeer een verschil van mening zou nauw mogelijk te preciseren én dat te proberen te onderscheiden van de intenties van iemand. Er zijn immers zat mensen van wie ik vind dat ze er soms zeer onjuiste meningen op nahouden, maar waarvan ik tevens vermoed dat ze betere mensen zijn dan ik.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s