Hoe willen we de leegte vullen?

Toegegeven, ons gedrag lijkt soms iets anders te zeggen, maar als je er mensen naar vraagt dan is er eigenlijk niemand die gelooft dat je van zoveel mogelijk geld en spullen verzamelen echt gelukkig wordt…
Maar wat zoeken we dan wel? Wat wil ik?

Liever liefde

Nee, zullen velen zeggen, het gaat om gezondheid, vriendschap en liefde. Zeg nou zelf: je hebt toch liever een lieve partner dan een mooi huis, liever een vriend waar je van op aan kunt dan die nieuwe sportauto? En een vakantie zonder anderen is het toch ook niet helemaal…

Maar door gezondheid, vriendschap en liefde zo te benaderen zijn het eigenlijk ook maar “een paar extra items op ons verlanglijstje”. Zolang het verlangen naar je partner alleen maar meer intens is dan het verlangen naar een zonnige vakantie… hoe is het dan wezenlijk anders?
Meer van het zelfde?

Keer het eens om

Misschien moeten we het daarom eerst omkeren. Stel je eens voor dat degene die je het meeste lief is, overlijdt… Op zo’n moment gebeuren er twee dingen met je verlangens:

  1. je verlangen naar je geliefde ervaar je alleen nog maar sterker dan daarvoor.
  2. je verlangen naar alle andere “items op je verlanglijstje” verdwijnt even helemaal uit beeld. Mooie spullen, promoties en vakanties verliezen hun aantrekkingskracht. Onze diploma’s en alles wat we hebben bereikt… het is opeens waardeloos.

Katalysator

Door er zo naar te kijken is je geliefde niet slechts “een extra item op je verlanglijstje”, maar eerder de katalysator voor je verlangen naar die andere dingen. Want, je wil die mooie spullen graag met je geliefde delen… samen in dat huis wonen, de vakanties met elkaar beleven en je prestaties aan die ander laten zien. Juist omdat hij/zij er is, krijgen die andere dingen gewicht. Zo lijkt het er op dat een geliefde je een doel in je leven geeft…

Maar… dat is maar één kant van de zaak.

Want wat nu als we bij onze geliefde zijn, maar ervaren dat onze liefde niet wordt beantwoord, of erger nog, er helemaal niet meer is? Dat is absoluut niet wat we willen. Dat doet pijn en zorgt voor verdriet!

Maar wat is het dan dat we echt willen?

Geen spullen, geen rijkdom. Geen vakanties en sport auto’s. We zoeken ten diepste ook niet naar mensen om lief te hebben. We willen geliefd worden. We hebben “het verlangen om verlangd te worden”.

En dan de twijfel…

De overtuigd christen zegt dan: “Ja, dat heeft God er in gelegd. Hij is diegene die je liefheeft en naar je verlangt. Hij wil een relatie met je en heeft je gemaakt met ‘een leegte’ die Hij alleen kan vullen.”

Ik als twijfelaar zeg dan: “Waarom wordt dat verlangen dan door zo weinig mensen ervaren?”
Ik denk dat ik begrijp wat de filosoof Voltaire bedoelde, toen hij schreef: “Als God niet had bestaan, zou hij uitgevonden moeten worden…”.

Oftewel, het verlangen om geliefd te worden voelen we allemaal, maar waar komt het vandaan? Is “het verlangen om geliefd te zijn” iets dat er vanaf het begin in is gelegd door God, of is het de aanleiding dat we het concept God hebben bedacht?

Mijn vraag aan jou

1. Wat denk jij? en waarom?

 

 

 

Advertenties

5 gedachten over “Hoe willen we de leegte vullen?

  1. Het is een universele basisbehoefte om liefde te ontvangen en in relatie te leven. Als God bestaat en hij heeft ons gemaakt, dan is ons mens-zijn met het verlangen een afspiegeling van hoe hij is. Dan is het er dus door god ingelegd en is het waarschijnlijk ook zo bedoeld om een relatie met hem te hebben. Maar als god niet bestaat, hebben we het zelf zo bedacht om die leegte te vullen. Ik ben zelf opgegroeid met een positief godsbeeld; hij houdt onvoorwaardelijk van me. Dat godbeeld heeft mij wel geholpen om positief naar mezelf te kijken, ook al kwam ik emotioneel tekort bij mijn ouders. Omdat ik nog steed graag geliefd wil zijn en daar eigenlijk nooit genoeg van kan krijgen wil ik het liefst geloven dat god bestaat, ik geef het maar eerlijk toe 😉

    Liked by 2 people

  2. Bedankt voor je reactie, Verbroken Betovering!
    Ja, ik begrijp dat je graag wil geloven dat god bestaat, zeker als het je zo aangeleerd is.
    Bijzonder hoe je ondanks een emotioneel tekort bij je ouders, steun hebt ervaren aan het godsbeeld dat ze je hebben gegeven. Dank voor je openheid en eerlijkheid.
    Met je laatste zin maak je me een beetje nieuwsgierig. Ik wil graag naar meer van je luisteren. Geloof je niet in god, maar zou je het graag willen, of geloof je in god omdat je het zelf graag wil, of…?

    Ik wens je liefde toe!
    Mvg,
    Divine Decay

    Like

      1. Mooie houding Verbroken Betovering. Geloven heeft ook wel wat. Ik ben zelf ook zoekende en twijfelende.
        Ik denk dat geloven nooit gelijk kan zijn aan zeker weten. Anders heet het geen geloven, toch?
        Ik zelf ben langzaam maar zeker wat minder geinteresseerd geraakt in het ‘wat’ van geloven. Ik probeer na te denken over het ‘hoe’ en ‘waarom’.

        Een goede ontdekkingsreis gewenst!
        Mvg,
        Divine Decay

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s