Wil je terug naar het jaartje paradijs voor je wedergeboorte?

Zo’n goeie 35 jaar geleden werd ik geboren. Ja, mijn lichaam dan. Maar het was, pas een maand of 12 a 18 later toen er iets bijzonders gebeurde: mijn bewust-zijn werd geboren. Tot voor die tijd was er naar mijn beleving geen ‘ik’. Er was geen ‘jij’. Er was geen ‘dichtbij’ en daarmee geen ‘ver weg’. Geen ‘binnenkant’ en daarmee geen ‘buitenkant’. Geen grens. Het leven was gewoon één geheel. Schijnt voor iedereen een beetje zo te werken. Tot je een jaar of anderhalf bent. Een paradijs zou je kunnen zeggen…

Voor het “gemak” noem ik de verandering rond de 18 maanden maar even ‘de wedergeboorte’. Vanaf de wedergeboorte ontwaakte er met het zelf-bewust-zijn ook iets bijzonders. Ik begon “de leegte” te ervaren: het gevoel van fundamentele scheiding en gemis.

Ja, natuurlijk had ik daarvoor wel eens gehuild om melk. Maar vanaf de wedergeboorte begon ik pas in te zien dat het niet een kwestie was van mijn speen weer vinden… Het was alsof ik buiten stond, het paradijs uitgestuurd was.

Mijn wedergeboorte kwam neer op bewust-zijn. En om bij de terminologie te blijven: bewust-zijn van ‘het zweet des aanschijns’ en ‘de smart’. In hedendaagse taal: “the struggle of life”. Maar ergens bleef de herinnering aan ‘het paradijs’ achter. Er ontstond het verlangen om terug te keren naar mijn “pre-historie”. Maar de weg terug was niet alleen verboden, maar ook nog eens onvindbaar…

Op zoek naar vervulling

De geschiedenis laat zien dat ik niet de enige ben, die met dit probleem probeert om te gaan: mensen van alle tijden zijn op zoek naar vervulling, naar betekenis en inhoud. We zoeken als mensen iets dat de leegte kan opvullen: een object, een persoon of een doel. En daarvoor wordt van alles aangeboden: Auto’s, vakanties, mooie vrouwen, spa’s en meditaties, leven als een filmster, de wereld een betere plek maken en ga zo maar door… Maar ook God of Jezus horen net zo goed in het rijtje thuis. Naast BMW, D-reizen en de makelaar in het Gooi, doet de kerk net zo hard mee door hun product (Jezus) in de geluksvitrine te plaatsen: “doe dit en je vindt het ware geluk…”

Conflict

Het leven met “een leegte” is moeizaam. Soms zelfs heel zwaar. Maar het proberen op te vullen is verwoestend. Niet alleen omdat het ons er toe zet om iets achterna te jagen dat ons uiteindelijk niet zal bevredigen, maar ook omdat het leidt tot conflict met de mensen om ons heen.

Als we al tot de erkenning komen dat we zelf de vervulling niet kunnen vinden, dan willen we op zijn minst voorkomen dat het een ander wel lukt. Het denken dat anderen het wel te pakken hebben, maakt onze pijn alleen maar erger. We vechten er tegen of proberen de ander te imiteren. En als dat hem toch niet blijkt te worden, proberen we voldoening te halen door de schijn naar anderen te wekken dat we het gevonden hebben…

We krijgen het onbewust aangeleerd van ze. Zowel de BMW dealer, de makelaar als de prediker in de kerk komen met de volgende “antwoorden”, mocht je ondanks het aannemen van hun product toch nog de leegte voelen:

  1. Uitstel. De “ware vervulling” is er nog niet omdat je iets nog niet helemaal goed doet. Er is nog een supplement of laatste versie nodig. Denk aan de extra luxe opties, de abonnementen, het lezen van dat ene boek, meer bidden, mediteren, proclameren, etc. Meer volharding en inzet. En dan…
  2. Schijn. De schijn ophouden en doen alsof. Zolang niemand weet dat jij weet dat het niet werkt, kun je in ieder geval doen alsof en daar ‘voldoening’ uit halen. Daarmee hou je de schijn hoog (voor anderen en voor jezelf) en hoef je niet te erkennen dat je alles had ingezet op iets dat niet werkt. Bijt op je tanden en “Just smile and wave…”
  3. Negeren. Wat je ziet is een leugen. Je moet er geen aandacht aan geven. Zelfs keihard bewijs dat het niet werkt wordt ontkent en genegeerd. Wel positief blijven denken, hè.

Ja, eerlijk. Ik heb het allemaal gedaan en doe er vast nog wel eens aan mee. Misschien moet ik tot de conclusie komen dat het gat alleen te accepteren is en de (terug) weg naar “het paradijs” een illusie.
Let it go…

Mijn vragen aan jou

1. Waar probeer jij jouw leegte mee te vullen?
2. Herken je de “3 antwoorden”? Zijn er meer?
3. Is er volgens jou een weg terug naar “het paradijs”?

Advertenties

7 gedachten over “Wil je terug naar het jaartje paradijs voor je wedergeboorte?

  1. Even opnieuw de vragen. Of mijn antwoorden van dit moment.

    1. Werken aan (de illusie van) verbinding.

    2. Ja, die herken ik! Doet me denken aan wat ik las in het boek ‘Illusies’ van Ingeborg Bosch. Ze beschrijft in haar boek de principes van ‘valse macht’ en ‘valse hoop’.

    3. Ik weet het niet. Terug denk ik niet. Wel vooruit. Of eigenlijk… hier en nu… Sleutel zou acceptatie kunnen zijn van dat wat er overblijft zonder illusies. En mss ook acceptatie van onbewuste illusies… geen idee… Ik denk dat je het zelf met je (omgaan met je) gedachten kunt creëren. Als het al kan.

    Wat denk jij? 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Ik neig zelf naar loslaten en accepteren. (Afhankelijk van je achtergrond en opvoeding kan dat al best een pittige zijn…) Misschien is dat wel het zelfde als met je gedachten een eigen wereld te creëren al ben ik denk ik “te nuchter” om het zo te noemen. 😀

    Liked by 1 persoon

  3. 1. Waarom zouden we die leegte moeten invullen? Wat als die leegte de basis is van het leven? Zouden we er dan niet beter vriendschap mee sluiten? Misschien ontdekken we dan dat die leegte geen leegte is en hoeven we ze helemaal niet in te vullen.
    2. Ik kan geen extra antwoorden bedenken. Toch wil ik hier toevoegen dat de manier waarop deze antwoorden gegeven worden, gecreëerd werden door kwakzalvers. In dat “uitstel” zit wijsheid verborgen, kwakzalvers hebben er onzin van gemaakt. De schijn komt ook van kwakzalvers. Negeren werd ook gecreëerd door kwakzalvers om zombies te kweken.
    Ik zal het voorbeeld nemen van de meditaties die je hier aanhaalt. De meditaties die je hier (in het westen) aangeboden krijgt dienen enkel om de kwakzalvers te verrijken, ze dienen tot niets. En de dwaas voelt zich “speciaal”. Toch bestaan er meditaties (de oorspronkelijke, die niet zo leuk zijn) die iets wakker maken. We mogen dan ook niet de vergissing maken om alle meditaties als een lapmiddeltje te zien. Daarmee zouden we een mogelijke opening, dicht spijkeren.
    Dat is het triestige aan al die misleiding en kwakzalverij, de echte uitgangswegen worden zodanig geridiculiseerd, dat men ze op de duur niet meer serieus neemt.
    3. Wat als we er nooit uit vertrokken zijn? Stel dat we niet zijn wat we denken te zijn. Stel dat het voldoende is om wakker te worden uit deze nachtmerrie. Maar stel dat het “paradijs” helemaal niet is zoals we ons dat voorstellen, zou je dan ook terug willen? Als er een paradijs is, moet er ook een hel zijn. Stel dat het ware “paradijs” geen van beide is.

    Vriendelijke groet

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s